In 2009 werd het einde van de Duitse Democratische Republiek resp. de hereniging van West en Oost 20 jaar geleden overal in Europa uitgebreid herdacht. Een bijzonder land, zó dichtbij en 40 jaar lang toch zo ver weg. In onze achtertuin lag deze ‘volksdemocratische heilstaat' waar iedereen gelijk was maar de elite toch een stúk minder gelijk dan de rest...Tijd om nog eens te gaan kijken.
Dwars door de Harz op weg naar het Ertsgebergte kom je langs het kasteel in Colditz. Dat kasteel was in WO II krijgsgevangenenkamp van geallieerde officieren en je kunt met een gids hun belevenissen en ontsnappingspogingen meebeleven. De daarvoor benodigde tijd is ingepland in de route. Er zit een stukje snelweg in om het dichtbevolkt gebied rond Zwickau te vermijden. Het Ertsgebergte is middelhoog, ruig en verlaten langs de grens want voormalig IJzeren Gordijn. Waar vroeger wachttorens en prikkeldraad stonden zie je nu twee witte paaltjes: symbool voor veel veranderingen sinds de val van het 'Gordijn'. Het motorrijden is er alleen maar leuker op geworden. En het asfalt is prima. Op weg naar Berlijn rij je opnieuw langs het voormalige IJzeren Gordijn op de grens met Polen. Berlijn is natuurlijk ook een stop waard. Openbaar vervoer stopt voor deur van het hotel en er is zat te doen en te zien in die wereldstad. Noordwaarts kom je o.a. door het golvende landschap met de vele meren, de Mecklenbürgische Seenplatte. Het stadje Sottrum na de Lüneburger Heide is de laatste stop.
|
